وبلاگی جهت نشر و انعکاس اخبار و اطلاعات مربوط به گردشگری و آثار تاریخی کاشان

بيستم آبان ماه برابر است با سالروز درگذشت شاعر نوپرداز منوچهر شيباني . وي در سال ۱۳۰۳ در كاشان متولد شد شهری كه بعدها سهراب سپهری نيز بدان پناه برد. او ازخانواده فتح الله شيبانی - شاعربازگشتی عصر قاجار - بود و پدرش دوست ميرزاده عشقی .

در سن هفت هشت سالگي پدر را از دست داد. پدربزرگ و مادربزرگ اشرافي، مادر جوان را وادار به ازدواج مجدد نمودند و نوه‌ي خردسال و برادر كوچكترش را نزد خود آوردند. بدين ترتيب منوچهر شيباني در خانه‌ي پدربزرگ رشد و نمو يافت. مدرسه ژاندارك تهران را تمام كرد و هنرستان صنعتی را نيز گذراند. برای ادامه تحصيل به هنرستان شبانه روزی نساجی مازندران در قائم شهر رفت(12سالگي) . در این رشته به طراحی پارچه علاقه مند می شود آشنایی با رنگ و ترکیب رنگها و طراحی پارچه موجب ایجاد طرحهای جدید و بدیع می شود که شباهت زیادی به سبک کوبیسم و نقاشی های پیکاسو دارد البته او تا پیش از آن هیچ آشنایی با پیکاسو نداشته ؛ آشنایی او با این سبک باعث نگرش جدید  به نقاشی و شعر می شود بعد به هنرستان هنرپیشگی می رود و طراحی لباس ، دکور ، آرایش صحنه را می آموزد. سپس از محضر استاد  رفیع حالتی و استد حیدریان از شاگردان کمال الملک بهره می گیرد .

از سال ۱۳۲۴ در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران به تحصيل در رشته‌ي نقاشي مي پردازد و از آنجا با درجه لیسانس نقاشی فارغ التحصیل می شود , آشنایی و مراوده با بزرگانی چون صادق هدایت ، نیما یوشیج ، هوشنگ ایرانی ،  جلال آل احمد و سیمین دانشور موجب گشوده شدن افق های جدید در زندگی شیبانی می شود. وي همچنين دوست صميمي و هم دوره سهراب سپهري بوده و سهراب در شعر نو و نقاشي از او چيزهاي بسيار آموخته است. اين دو هنرمند همراه با صادق بريراني در زمان دانشجويي سه تفنگدار دانشكده هنرهاي زيبا بودند كه در اشاعه هنر مدرن و ديدگاه‌هاي نو در هنر، در بين دانشجويان نقشي اساسي داشته‌اند.
پس از اتمام دانشگاه به ايتاليا مي رود و در رشته‌ي طراحي صحنه‌ي تئاتر در دانشكده‌ي هنرهاي زيباي رم به تحصيل مي پردازد. سپس به فرانسه می رود و از دانشکده سینمایی فرانسه لیسانس و سپس فوق لیسانس كارگرداني سینما رادریافت می کند . او در سال 1354 به ایران باز می گردد و به عنوان استاد دانشگاه هنرهای دراماتیک به تدریس مشغول می شود . در نتيجه منوچهر شيباني، شاعر، نقاش، طراح صحنه‌ي تئاتر، نمايشنامه‌نويس و سينماگر از آب درآمد.
به طور خلاصه از منوچهر شيباني سه كتاب شعر به نام‌هاي «جرقه ۱۳۲۲» ، «آتشكده‌ي خاموش ۱۳۲۴» و «سراب هاي كويري 1356» منتشر شده است . او همچنين نويسنده‌ي چندين اُپرا و نمايشنامه بوده است و 14 فيلم را كارگرداني كرده است. وي در عمر نسبتاً كوتاهش 52 نمايشگاه نقاشي در داخل و خارج از ايران برپا كرده و در بي‌ينال‌هاي داخلي و خارج برنده‌ي جوايزي شده است. از جمله اين جوايز جايزه‌ي هنرهاي زيبا در دومين بي‌ينال تهران مي‌باشد. اولين نمودهاي هنر كانسپچوال و اينساليشن در ايران با كارهاي او در دهه‌ي ۴۰ با «نور و صداي تخت جمشيد» ظاهر مي‌شود.
و عاقبت منوچهر شيباني در آبان ماه ۱۳۷۰ در سن ۶۷ سالگي پس از تحمل چندين ماه بيماري سخت و لاعلاج سرطان  دار فاني را وداع گفت. او تا آخرين لحظاتي كه مي‌توانست قلم در دست گيرد، نقاشي كرد و تا آخرين لحظاتي كه مي‌توانست كلامي بر زبان آورد، شعر خواند و از هنر گفت. او مي‌گفت تا لحظه‌اي كه زنده‌ام، زندگي مي‌كنم.

نمونه‌ای ازشعرهای جرقه را ذيلا می‌خوانيم: كلبه شعله ور يك ده ساكت و روح افزا/ همچنان دختری شوخ و زيبا/ خفته بردامن تيرگی‌ها / می وزد بادی ازكوهسار/ درسياهی شب، تك درختان/ چون سيه غول‌های بيابان / می كند هركسی را هراسان / خشن خش برگ برشاخسار/ كلبه ئی دورافتاده ازده/ گوئی ازكاروان پس افتاده/ زان به پا دود كمرنگ چون مه ... /

توجه :
به همت كانون انديشه سپهري و با مساعدت خاندان شيباني ، در محل خانه احسان (روبروي مسجد آقابزرگ) نمايشگاهي دائمي از وسايل شخصي اين هنرمند برپا شده و دوستداران مي توانند تا كرماني ها اين وسايل را هم به كرمان نبرده اند ! (مانند آثار سهراب) از آن بازديد نمايند.

منابع :
سايت مازندنومه
سايت تنديس
وبلاگ شبنورد (يادداشت هاي عباس شافعي)
سايت آواي آزاد

لينك ثابت | نويسنده: سيد امیر حسین | موضوع | تاريخ |